Rouvoet moet haast maken met jeugdzorg

DEN HAAG – Minister André Rouvoet voor Jeugd en Gezin moet haast maken met zijn plannen voor de jeugdzorg. Een fors deel van de Tweede Kamer wil niet dat hij tot begin volgend jaar wacht met het ontvouwen van zijn toekomstvisie op deze zorg.

De regeringspartijen keren zich tegen een parlementair onderzoek. Dit zou alleen maar vertragend werken.

Dat bleek dinsdag tijdens de behandeling in de Tweede Kamer van de begroting van het ministerie voor Jeugd en Gezin.

Parlementair onderzoek

De oppositie onder aanvoering van GroenLinks pleit voor een parlementair onderzoek, maar dat houdt volgens de coalitie alleen maar op. Zolang zo’n onderzoek bezig is, kan Rouvoet niets ondernemen om de problemen in de jeugdzorg aan te pakken.

Het CDA wil deze week al van Rouvoet horen welke kant hij uit wil, de VVD wil niet tot begin volgend jaar wachten tot de minister met zijn visie komt. Ook de ChristenUnie vroeg de minister al voor de kerst met een reactie te komen op een kritisch rapport over de jeugdzorg dat maandag verscheen.

Daarin staat dat van een samenhangend aanbod van jeugdzorg, geestelijke gezondheidszorg en zorg voor licht verstandelijk gehandicapten geen sprake is. Rouvoet heeft al aangekondigd harde ingrepen niet uit te sluiten om de zorg te verbeteren.

Zware politieke lading

De PvdA wil ook geen parlementair onderzoek omdat de oppositie nu al de conclusie heeft getrokken dat minister Rouvoet er niets van gebakken heeft. Volgens PvdA’er Jeroen Dijsselbloem krijgt zo’n onderzoek daardoor een zware politieke lading. Zelf kwam hij met een parlementaire werkgroep op de proppen. Deze zou zich moeten buigen over verdergaande vragen, waar de evaluatie die nu op tafel ligt niet aan toegekomen is.

De werkgroep zou kunnen bekijken waar de alsmaar groeiende vraag naar zorg voor jongeren aan toe te schrijven is. Ook zou het parlement zich kunnen buigen over de vraag waarom hulpverleners uit verschillende hoeken zo moeilijk met elkaar kunnen samenwerken. Ook het CDA voelt wel voor een parlementaire werkgroep. Deze hoeft de minister niet voor de voeten te lopen.

© ANP

Televaag: Altijd reclassering voor gevaarlijke pedofiel

DEN HAAG -  De rechter moet verdachten die opnieuw in de fout dreigen te gaan makkelijker onder toezicht van de reclassering kunnen stellen, ook als hun veroordeling nog niet onherroepelijk is. Het kabinet wil de wet veranderen om dat mogelijk te maken.

De ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken hebben dat dinsdag aan de Tweede Kamer geschreven. Ze reageren op de ophef die in Eindhoven ontstond toen de veroordeelde pedofiel Sytze van der V. vrijkwam en wilde terugkeren naar zijn woonplaats. De rechter kon de man niet onder toezicht van de reclassering stellen, omdat hij in cassatie was gegaan tegen zijn veroordeling. Die zaak liep nog en volgens de wet kan dan geen reclasseringstoezicht worden ingezet.

„Strikt reclasseringstoezicht is noodzakelijk voor de geloofwaardigheid van de voorwaardelijke straf”, schrijven de bewindslieden aan de Kamer. Een voorwaardelijke straf werkt immers uitsluitend als een veroordeelde ook wordt aangepakt als hij zich niet aan de opgelegde voorwaarden houdt.

De pedoseksueel uit Eindhoven was veroordeeld tot drie jaar celstraf. Daarvan waren negen maanden voorwaardelijk met een proeftijd van vijf jaar. De man kwam na 27 maanden voorlopige hechtenis op vrije voeten, terwijl zijn cassatie nog niet was afgehandeld.

De Tweede Kamer houdt binnenkort een spoeddebat over de gang van zaken.

Ontvoerders namen verkeerde meisje mee

HILLEGOM -  Ontvoerders hebben vorige week een verkeerd meisje hun bestelbusje ingesleurd. Maandag werd bekend dat een 15-jarig meisje uit Hillegom van haar fiets werd getrokken en werd meegenomen door onbekenden.

Na een uur kwam ze in Haarlem weer vrij want de ontvoerders vertelden dat ze „het verkeerde meisje” te pakken hadden, melden de GPD-bladen.

Het meisje werd ’s morgens vroeg op de Garbialaan van haar fiets getrokken en in een busje gesleurd. Daar klreeg ze een zak over het hoofd getrokken en werd ze geboeid.

Jeugdzorg schiet tekort

DEN HAAG – Jongeren kunnen nog steeds niet op een plek terecht voor de zorg die ze nodig hebben. Van een samenhangend aanbod van jeugdzorg, geestelijke gezondheidszorg en zorg voor licht verstandelijk gehandicapten is geen sprake.

De provincies moeten de jeugdzorg uitvoeren, maar hebben er geen grip op, ook omdat de zorg uit verschillende potjes wordt betaald .

Dat staat in een evaluatie van de Wet op de Jeugdzorg die minister André Rouvoet voor Jeugd en Gezin maandag naar de Tweede Kamer stuurt.

Sinds de invoering van de wet in 2005 moest de toegang tot jeugdzorg goed worden geregeld, moesten allerlei zorgverleners niet meer langs elkaar heen werken en zouden de kosten in de hand kunnen worden gehouden, mede omdat de provincies de touwtjes in handen zouden krijgen.

Wachtlijsten

Het evaluatierapport van advies- en managementbureau BMC stelt dat er nog veel te doen is voor het echt zover is. Door de wachtlijsten en de versnippering ”wordt het recht op jeugdzorg onvoldoende gerealiseerd”.

De onderzoekers opperen zelfs het in de wet vastgelegde recht op jeugdzorg te schrappen. Dit zou zich maar moeilijk verdragen met een makkelijke toegang tot de zorg en het op een onafhankelijke manier vaststellen van de zorg die een jongere nodig heeft.

Op deze onafhankelijke beoordeling door de Bureaus Jeugdzorg heeft een jongere recht, maar dit kost veel tijd.

De onderzoekers vragen zich af of deze manier van werken wel aansluit bij de problemen van jongeren, die zich nogal snel kunnen ontwikkelen. Daarom zou het beter zijn hulp voor probleemjongeren meer in hun eigen omgeving te zoeken.

Rouvoet

Dit sluit aan bij de lijn van minister Rouvoet, die samen met de provincies al tijden kampt met nauwelijks in toom te houden wachtlijsten in de jeugdzorg. Hij wil ook dat jongeren dichter bij huis lichtere hulp krijgen voor ze bij een Bureau Jeugdzorg aankloppen.

Begin volgend jaar komt de minister met zijn eigen visie over hoe het nu verder moet met de jeugdzorg. Harde ingrepen in de manier waarop deze zorg is georganiseerd, sluit hij niet uit. Nog deze kabinetsperiode wil Rouvoet knopen doorhakken.

Dat er jeugdzorg zal blijven, staat voor de minister vast, het gaat alleen om de manier waarop die moet worden georganiseerd.

© ANP

Pilot crossborder mediation in internationale kinderontvoeringszaken

Den Haag, 30 oktober 2009 – Op 1 november 2009 gaat bij de Rechtbank ’s-Gravenhage de pilot crossborder mediation in internationale kinderontvoeringszaken van start. Deze pilot duurt tot 1 mei 2010 en vindt plaats met het oog op het voornemen van de Minister van Justitie om de teruggeleidingsprocedure te verkorten.

Kort samengevat ziet de teruggeleidingsprocedure gedurende de pilot er als volgt uit. In de eerste zes weken nadat bij de Centrale Autoriteit een verzoek om tussenkomst is ingediend, vindt een intake plaats door de Centrale Autoriteit, alsmede zo mogelijk een mediation. Komen de ouders niet tot een schikking, dan wordt een verzoekschrift tot teruggeleiding ingediend bij de rechtbank. De procedure bij de rechtbank duurt eveneens maximaal zes weken. Binnen twee weken na indiening van het verzoekschrift vindt allereerst een regiezitting plaats. Op deze regiezitting beziet de rechter, indien in het voortraject geen mediation heeft plaatsgevonden, de mogelijkheden van mediation. Voor een mediation wordt twee weken de tijd gegeven. De mediation wordt gedaan door twee gespecialiseerde mediators. Als de ouders na deze twee weken niet tot overeenstemming zijn gekomen, vindt een tweede terechtzitting plaats bij de meervoudige kamer, waarna de rechtbank binnen twee weken een beslissing neemt op het verzoekschrift. De termijn om in hoger beroep te gaan bij het gerechtshof is twee weken. Twee weken na indiening van het beroepschrift vindt een terechtzitting plaats, gevolgd door een uitspraak twee weken daarna. Aldus wordt gekomen tot een doorlooptijd van in beginsel (maximaal) 18 weken (3×6).

De kosten van de mediation zullen gedurende de pilot door het Ministerie van Justitie worden vergoed. De organisatie rondom de mediations wordt gedaan door het Centrum Internationale Kinderontvoering, die daartoe gedurende de pilot door genoemd ministerie wordt gesubsidieerd. Dit centrum heeft ook de opleiding van de eerste groep mediators verzorgd.
De rechtbank heeft advocaten en mediators, gespecialiseerd op het gebied van kinderontvoering, voor een nadere toelichting op de pilot uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst op 30 oktober 2009.

Bijschrift SKO: de weg middels de Raad voor de Kinderbescherming en haar eeuwig durende onderzoeken zal de volgende vertragingstactiek van het ‘heilige huisje’ Centrale Autoriteit zijn.

Malika Karoum, de moderne Mata Hari en het boek

Malika Karoum, de moderne ‘Mata Hari’.

Geld wegsluizen via een Zwitserse rekening. Crimineel geld witwassen via vastgoed. Verdachte banden met Palm Invest directeuren en inlichtingendiensten die hun eigen personeel naaien. Daar gaat het boek Klopjacht op Malika van journalist Jan Libbenga over.

Malika K. is een jonge Marokkaans-Nederlandse vrouw die jaren als spion voor de inlichtingendienst AIVD werkte. Ze is niet alleen mooi maar spreekt ook nog verschillende talen vloeiend. Ze wordt de moderne Mata Hari genoemd omdat ze zowel legaal als illegaal bezig was met het ‘onderzoeken’ van criminele geldstromen richting Dubai.

Het motief voor haar daden is volgens Libbenga moeilijk te verklaren. Ze verdiende toch ruim 600 euro per dag en dat is toch een lekker maandsalaris. Ze was een rijzende ster bij de AIVD. Ze deed haar werk uitstekend en kwam in enkele jaarverslagen van de AIVD voor, aldus Libbenga.

Deal
Libbenga weet verder via zijn bron bij de AIVD dat Malika is veroordeeld in Egypte voor witwassen en deelname aan wapenhandel. Pas toen was ze bereid om een deal te sluiten met de inlichtingendienst. Ze krijgt nu nog steeds uitbetaald maar mag niet meer werken voor andere partijen.

Palm Invest
De journalist, die onder andere voor de Nieuwe Revu schrijft, ontdekte Malika toen hij onderzoek deed naar de Palm Invest- affaire. Malika ontmoette meerdere malen de top van Palm Invest en bood voor hen ook vastgoed te koop aan. Ook was ze dik bevriend met de vriendin van een van de directeuren. Palm Invest is een fonds voor beleggingen in vastgoed. De directie van het Fonds wordt verdacht van fraude. Honderden mensen raakten gedupeerd voor ruim 300 miljoen euro.

Zaak Malika Karoum en het boek

Donderdag 22 oktober komt het boek ‘De jacht op Malika Karoum’ uit. Dit boek zal mij ‘emotionele’ rust verschaffen omdat de waarheid omtrent deze duistere zaak aan de oppervlakte komt.

Maandenlang heb ik een ‘niet normaal’ leven gehad doordat ik vanuit derden beticht werd over activiteiten die het daglicht niet zouden kunnen verdragen. Niemand (behalve wanneer je binnen die inlichtingenwereld actief bent geweest) begrijpt het ‘hoe en waarom’.

Meest dierbare relaties keerden hun rug naar mij toe omdat ik niet reageerde zoals zij van mij verwacht hadden of (in sommige gevallen) was afgesproken.

Het boek zal mogelijk weer vrede en rust in mijn persoonlijke situatie brengen zodat ik mijn oude leven weer kan oppikken, alhoewel er voor de nabije toekomst zich er weer een verandering heeft aangemeld welke mijn leven mogelijk weer danig zal veranderen.

De voorpublicatie van dit boek is te vinden onder de hieronder vermelde url.

http://www.nieuwamsterdam.nl/boekUitgave.aspx?ID=1560

Zit het nu gewoon in de aard van het beestje?

Steeds meer kindontvoeringen in Bagdad

BAGDAD -Militanten en criminelen ontvoeren steeds meer kinderen in Bagdad, die ze tegen losgeld weer vrijlaten. Op deze manier proberen ze snel rijk te worden en financieren ze terroristische aanslagen. Volgens de Britse krant The Times woensdag overstijgt het aantal ontvoeringen de aantallen inbraken, overvallen, autodiefstallen en andere misdrijven in de Iraakse hoofdstad.

Volgens de krant overstijgt het aantal ontvoeringen nu de aantallen inbraken, overvallen, autodiefstallen en andere misdrijven in de hoofdstad.

Voorheen financierden militanten hun acties met geld uit het buitenland, maar sinds de Iraakse overheid deze geldstromen heeft aangepakt proberen militanten op andere manieren aan geld te komen.

Ontvoeringen van kinderen zouden lucratief zijn en gemakkelijk uit te voeren. Ook stappen families zelden naar de politie vanwege corruptie en omdat weinig zaken opgelost worden. Slechts in 10 procent van de 265 ontvoeringen die tot nu toe dit jaar plaatsvonden, aldus het ministerie van Binnenlandse Zaken, konden de kinderen worden gered.

Meisjes
Voor een kind worden bedragen tot 100.000 dollar (68.000 euro) gevraagd. Als de geldsom niet wordt betaald vermoorden de ontvoerders hun jonge slachtoffer. Meisjes, soms maar 13 jaar oud, zouden door hun familie of echtgenoot voor 1500 dollar worden verkocht aan prostitutie-netwerken.

Vrouwen zouden een grote rol spelen bij de ontvoeringen omdat ze minder in het oog springen. Ze worden door bendes betaald om kinderen te ontvoeren waarna mannelijke bendeleden de onderhandelingen voor hun rekening nemen.

Welvarende
Vooral kinderen uit de meer welvarende delen van Bagdad, zoals Palestine-straat en Zayouna in Oost-Bagdad en Mansoor in het westen, zouden de belangrijkste doelwitten zijn. Talloze posters van kinderen die vermist worden, zijn hier de gewoonste zaak van de wereld.

Maar ook bij de sjiitische sloppenwijk Sadr Stad zijn onthoofde kinderen gevonden, gedumpt tussen het afval, nadat hun ouders niet in staat bleken het losgeld te betalen. Zo werd de 11-jarige Muhsin Mohammed Muhsin gevonden tussen het afval, zijn hals doorsneden. De ontvoerders wilden binnen 48 uur 100 duizend dollar van zijn ouders maar die hadden het geld niet.

Gedumpt
‘Drie dagen nadat ze zijn lijk hadden gedumpt’, zegt zijn vader Mohamed Muhsin, ‘werden in de buurt de lijken van nog twee jongeren gevonden. Van een van hen waren de ogen uitgestoken.’

‘Ze ontvoerden ooit vanwege de sectarische strijd’, zegt brigadier-general Faisal Malik Mohsin, politiecommandant in het Al-Rasheed-district in het zuidoosten van Bagdad. ‘Maar nu doen ze het om geld binnen te halen en om terreuracties te financieren.’

Baby aangeboden op internet

DORDRECHT -  De politie in Dordrecht is een onderzoek gestart naar een vier maanden oude baby die op internet ter adoptie wordt aangeboden.

Het meisje wordt aangeboden op de advertentiesite Adoos.nl. In de begeleidende tekst staat dat de moeder van het kindje twee maanden geleden is overleden en dat de vader niet voor de baby kan zorgen. De ‘liefste ouders van de wereld’ worden verzocht om de zorg op zich te nemen.

Een woordvoerder van de politie zei donderdag op RTV Rijnmond dat de politie uitzoekt wat erachter schuil gaat. „Misschien is het een grap, iets serieus of een hulpkreet van iemand die niet voor zijn of haar kindje kan zorgen.” De zegsman verklaarde met het nodige voorbehoud dat het om mensenhandel zou kunnen gaan.

Naast het kind uit Dordrecht worden op de site Adoos.nl. nog twee baby’s aangeboden, één uit Borsele en één uit Rotterdam. Alle advertenties hebben een Engelse tekst waarin de moeder is overleden en de vader de zorg niet aankan. De politie heeft de indruk dat het dezelfde aanbieder betreft.

Bekijk hier de videobeelden van RTV Rijnmond.

Gedumpte kinderen snel terughalen

’Achtergelaten in het land van herkomst, maar ze blijven Nederlandse burgers’

Kinderen van migranten uit Marokko of Turkije, die daar na een vakantie worden gedumpt, zijn Nederlandse burgers. Zij mogen niet aan hun lot worden overgelaten, zegt antropologe Edien Bartels.

Saïda was tien toen ze door haar vader werd achtergelaten in Marokko. Ze heeft daar vervolgens tien jaar moeten wachten op een paspoort. Nu is ze terug.

„Mijn vader kon mijn terugkeer dwarsbomen door te weigeren een handtekening onder mijn paspoortaanvraag te zetten. Ik snap niet dat er geen Nederlandse wet is die ervoor zorgt dat gedumpte kinderen meteen de volgende dag weer worden opgehaald”, zegt de nu twintigjarige Marokkaans-Nederlandse.

„We kunnen niet weglopen voor onze verantwoordelijkheid en gedumpte kinderen aan hun lot overlaten. Dit zijn Nederlandse burgers”, zegt antropologe Edien Bartels van de Vrije Universiteit, die samen met Oka Storms, June de Bree, de Stichting Steun Remigranten en de Landelijke Werkgroep Mudawwanah vandaag een expertmeeting over achtergelaten- en remigrantenkinderen organiseert.

Bartels kent als geen ander de problemen. De gedumpte kinderen hebben vaak een dubbele nationaliteit. Die kun je dus niet zomaar weghalen uit het land van herkomst. „Dat is ontvoering. En dus ga je een langdurige procedure in. Die gedumpte kinderen groeien zo op in een omgeving waar ze zich niet helemaal mee identificeren, ze kijken met Nederlandse ogen naar de Marokkaanse of Turkse situatie. Veel van hen proberen terug te keren naar Nederland, dat wordt concreet wanneer ze 18 jaar worden. Maar dan spreken ze de taal slecht en moeten ze weer inburgeren.”

Daarnaast is het een verkeerd signaal naar vaders die zich als ’tirannen’ gedragen om de familie-eer te beschermen en kinderen die te zeer dreigen te ’vernederlandsen’ denken te kunnen dumpen. Een snelle terugkeer van de kinderen moet vaders aan het denken zetten en preventief werken.

In Rotterdam werd vorige week bekend gemaakt dat er vijftien ’vermiste kinderen’ waren. Het gaat om meiden die na de vakantie niet terugkeerden op school en waarvan wordt aangenomen dat ze gedwongen uitgehuwd zijn, of achtergelaten bij familie in het land van herkomst. Wethouder Jantine Kriens (zorg) gaf in een reactie aan dat ze bij de minister van justitie Hirsch Ballin ’het gevoel van urgentie’ miste deze misstanden aan te pakken.

Ook Bartels heeft kritiek. Ze schat dat er landelijk jaarlijks tachtig vrouwen worden achtergelaten in het land van herkomst. En met hen vaak één of twee kinderen. Daarbij gaat het vaak om kleine kinderen met Nederlands paspoort die later terug naar Nederland kunnen, maar die dat land dan nauwelijks kennen en de taal niet spreken. „Voor die kwetsbare groep moeten we een vangnet regelen”, zegt Bartels.

Er worden, zo wijst ook het Rotterdamse onderzoek uit, eveneens jongeren gedumpt.

„Er is nu die pilot in Rotterdam en een landelijke campagne geweest, maar daarmee zijn we er niet”, meent Bartels. „Kunnen ze terugkomen? En hoe? En wat als ze gehuwd zijn? En als ze terug zijn: hoe gaan we ze opvangen en helpen? Dit zijn geen jongens en meiden die terug kunnen vallen op hun familie hier. Want die familie heeft ze juist laten vallen en gedumpt.”

Een gehandicapte jongen kon, na zijn terugkeer, nergens anders terecht dan bij het Leger des Heils, vertelt Bartels. Overdag leeft hij op straat, ’s nachts slaapt hij tussen de verslaafden. „Zo schrijnend is het. Zo ziet ons ’welkom thuis’ voor deze gedumpte kinderen er uit.”

Bron:  http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article2874195.ece